Linda

Gesluimer bij ochtendlijk gekeuvel van de golven
het glinsterend slakkenspoor van je droom koesterend
wanneer een koppige zonnestraal het wolkendek breekt
omdat je weet dat met de dag ook de wolken komen
en de glinstering onverbiddelijk wordt gesmoord

je jut oudroze sushigember rode lippen een kimono zonnig
wit en pluizige kousenbroeken in je ooghoeken terwijl zij
gracieus door je droom laveert tussen opstijgende rafels
gouddraad - vergeet de wolken, het tij komt op

je bewustzijn bal je tot zeshoeken en tegen beter weten in
probeer je het te passen in de lichtvlekken van de lens
zo borduur je koortsig verder aan je deinend nachtbrokaat
tot je ontwaakt in de realiteit van goedkoop IKEA-katoen.
Zeeslakken laten geen sporen na.





terug