L'après-midi d'un saun(a)

Kalma Saun, post-KGB

Dryade uit warmwitte tegelwerelden
diept op de berkenbossen uit haar broekzak en
ontwart het zonlicht in het druipend bladerdak.
Augustus’ wispelturig weder slaat zij… TAK!
zich van d’r sinaasappelbillenhuid. Zij ssssschroeit
‘t ornaat van valsewimperlijven… TAK! Daar gloeit
zij, roze rimpelnimf in ‘t trillend stoomgeweld.
Haar franke naaktheid geeft ze aan de twijg, geveld
langs zilv’ren kusten. Hoor! hoe immer ‘t woud nog ruist
Van onrust gonst het want beschut in ‘t lover huist
van saters loerend de memorie die wellicht
voor mij de poort tot ‘t nimfenhart voor
                                                                                                                                              immer
                                                                                                                                                                      dicht.



(illustratie: Wietse Palmans)









terug